4 augustus 2022

Waarderingsspeld voor honderdjarige Ruud Both

Hoewel Ruud Both officieel op 1 augustus jarig is, vierde hij samen met zijn familie, nichten en neven deze mijlpaal een dag eerder. Op de verjaardag zelf werd hij in de ontmoetingsruimte van de Bodaan in de bloemen gezet door locoburgemeester Gert-Jan Bluijs en drie Zandvoortse veteranen. Een afgevaardigde van de Koninklijke Marine kwam als verrassing speciaal op visite om de jarige Both te feliciteren.

Met muziek op de achtergrond gaf de heer Both mij de gelegenheid om een kleine blik te werpen op zijn leven. Ondanks de gezellige drukte rondom de hoofdpersoon ontdekte ik dat deze 100-jarige een bijzonder leven heeft gehad met als een rode draad de oorlogen en het Verzet. De vele medailles en onderscheidingen op zijn revers van zijn jasje toonden het bewijs van een markante persoonlijkheid. Van Bluijs ontving Both nog een speldje erbij; de Zandvoortse waarderingsspeld.

In een notendop

Geboren op 1 augustus 1922 in de stad Pontianak (Nederlands-Indië), ging Ruud Both al snel terug naar Nederland. Door een poster over de marine, die in de gang van zijn school hing is hij bij de marine terechtgekomen. Om aan te monsteren moest hij als 16-jarige wel toestemming vragen aan zijn ouders. In 1939 begon hij zijn opleiding in Vlissingen, niet vermoedend dat hij snel in een oorlog (WOII) terecht zou komen. Met nog vijf andere mannen is hij naar Engeland gevlucht. Tot aan 1972 bleef Both de marine trouw en heeft hij menig overzees gebied bevaren met alle gevaren en stormen er bij. Elk jaar is hij aanwezig op de Zandvoortse Veteranen dag op het strand.

Brief naar de Prins

Samen met zijn inmiddels overleden vrouw, waar hij 71 jaar mee getrouwd was en die hij dagelijks nog steeds mist, woonde Both met zijn gezin in Haarlem. Een mooi detail is het volgende; ook in 1946 kon men moeilijk aan een huis komen. Het lukte zelfs niet via de burgemeester. Dat zinde de heer Both niet en hij schreef een brief naar prins Bernhard of de prins misschien daarvoor kon zorgen. En zo kreeg hij toch zijn huis. Sindsdien heeft hij met veel plezier aan de Van Lennepweg gewoond. Zijn twee zoons vonden het niet meer verantwoord dat vader Both alleen in het huis bleef wonen. Er werd een plaatsje gezocht in zorgcentrum Bodaan in Bentveld waar hij nu liefdevol wordt verzorgd.

Maar ondernemend als deze 100-jarige nog is gaat hij heel vaak op zijn supersnelle scootmobiel naar Haarlem. “Zelf gefinancierd want met de gemeentelijke scootmobiel haalde ik niet eens Haarlem”, lachte de jarige. Met een krachtige handdruk neem ik afscheid van deze vriendelijke dorpsgenoot; zo wil ik ook wel 100 worden.  

Nel Kerkman

Deel dit: