12 augustus 2021

Herinneringen aan de Grand Prix in Zandvoort – deel 3

In aanloop naar de Dutch Grand Prix begin september maken we in de Zandvoortse Courant ruimte vrij voor Zandvoorters die in het verleden een of meerdere Grand Prix’s op het circuit hebben bijgewoond en daar prachtige verhalen over kunnen vertellen.

Deze week de herinnering van Irene Vasterman: “Alles bij elkaar heb ik vijftien jaar op het circuit gewerkt.”

Irene Vasterman heeft heel wat herinneringen aan het circuit. Ze woont al vele jaren niet meer in Zandvoort, maar ze kijkt nog altijd met plezier terug op haar jaren dat ze er woonde. “Van mijn zusje Jules, die nog wel in Zandvoort woont, kreeg ik de tip dat er door de Zandvoortse Courant gezocht wordt naar herinneringen van het circuit en met name de GP. Daar wil ik graag aan meedoen.”

“Ik ben geboren en getogen Zandvoortse, samen met mijn jongste zusje Jules. De oudere kinderen – Elly, Paul en Mieke – zijn in Amsterdam geboren. Vanaf 1951 heeft ons gezin in Zandvoort aan de Brederodestraat gewoond. Toen wij oud genoeg waren voor een baantje, gingen we in hotels werken, maar in de race weekenden waren we op het circuit te vinden”, vertelt Irene. 

In tegenstelling tot veel andere Zandvoorters, deed de familie Vasterman niet aan illegale praktijken om binnen te komen op het circuit. “Wij kropen niet onder hekken door en we kochten ook geen suppoosten om. Mijn zussen en ik hadden (om beurten) een betaald baantje op het circuit. Ik heb er plus minus 15 jaar gewerkt tijdens autoraces.” 

Irene Vasterman

Telefoniste

“Wij waren telefonistes op de paddock, in pit 1 en op de perstribune, naast de cabine waar de commentatoren zaten om verslag te doen van de races. Dat waren voor zover ik me kan herinneren onder andere Philip Keller, Maarten Sjoer en Hans Kiviet. Wij zorgden als telefoniste voor de uitgaande gesprekken. De verslaggevers moesten dan hun verhaal doorbellen naar hun redacties.”  

Irene herinnert het zich nog allemaal precies. “Op enig moment ben ik, nog op de perstribune, voor de commentatoren de lap charts gaan bijhouden. Dat gebeurde toen nog met de hand. Als er een bolide voorbijkwam moest het nummer genoteerd worden, maar als er tien tegelijk voorbij raceten, was het de bedoeling die allemaal op de lap charts te hebben staan. Later ging de commentaarpositie naar de toren en zaten we tussen het rechte eind en de Hunserug in.” 

De inmiddels 69-jarige Irene is tot en met de laatste Grand Prix op het circuit werkzaam geweest. Een jaar later is zij getrouwd en heeft zij Zandvoort ingeruild voor Nieuwerkerk a/d IJssel.

Ongeluk Slotemaker

Een drama dat zij voor haar ogen zag gebeuren was het ongeluk met Rob Slotemaker. “Hij kwam met hoge snelheid aanrijden over de Hunserug en slipte door een oliespoor op de baan. Slotemaker klapte op een stilstaande auto, die aan de kant van de baan stond. Hij brak daarbij zijn nek en was op slag dood. We waren uiteraard totaal van slag. Ik weet nog wel dat we die avond ons verdriet in het dorp hebben verdronken.”

De hele serie verhalen is terug te lezen onder het kopje Herinneringen aan de Grand Prix in Zandvoort

Deel dit: