6 april 2021

Strandpachters lijken door het oog van de naald te kruipen

De strandpachters zagen de afgelopen dagen het zeewater stijgen tot aan de taluds van hun paviljoens. Door de aanhoudende felle noordwester is de waterstand dermate hoog dat hun strandpaviljoens gevaar liepen in zee te verdwijnen. Maar zover lijkt het vooralsnog niet te komen.

Foto: Sebastiaan Peelen

Het zou zomaar een regelrechte ramp opgeleverd kunnen hebben, ware het niet dat het toevallig ‘doodtij’ was, waardoor er geen extra stuwing achter hoogwater zat. Doodtij is namelijk de periode van het getij waarin het verschil tussen hoog- en laagwater minimaal is. Het hoogwater is dan minder hoog dan gemiddeld en het laagwater is minder laag dan gemiddeld. Dat was uitgerekend afgelopen weekend het geval.

Doodtij is net als springtij niet uitzonderlijk. De twee natuurverschijnselen, die elkaars tegenpolen zijn, komen eens in de iets meer dan twee weken voor, naargelang de stand van de maan en de zon ten opzichte van de aarde. Het is dus een geluk bij een ongeluk.

Strandhuisjes

Bij de strandhuisjes gingen dinsdag de shovels, ongeacht de toch nog behoorlijk stevige wind, stug door met het opzetten en plaatsen van de diverse huisjes, die weer vanaf 1 april geplaatst mogen worden. De bulldozers van Gebr. Paap reden af en aan om de beide taluds mooi egaal en waterpas te maken.

Ondanks de hoge waterstand zijn de shovels druk aan het schuiven